Basel, Zürih ve Cenevre 🙂 Tatil planlamalarımı yaparken bilet fiyatlarını ve saatlerini öncelikle bu üç şehir üzerinden kontrol ederim. Neden mi? Çünkü her birinden dört farklı mevsime özel, bambaşka güzelliklere doğru yol almak mümkün. Bu sefer ise seyahatimi Zürih üzerinden gerçekleştirdim ve buradan adım adım İsviçre’nin saklı köşelerini keşfetmeye başladım.
Zürih’te birkaç gün geçirdikten sonra trenle Freinbach’a doğru hareket ettim. Daha öncesinde Rigi, Emmetten, Vitznau, Weggis ve Beckenried’i gördüğümde ise küçük dilimi yutmuştum; hem gölün sakinliği hem de Alpler’in dimdik karşımdaki duruşu, heybeti, yeşilliği ve de sakinliği… Bu güzelliğe aşık olmamak neredeyse imkânsızdı! Sonrasında Lac des Quatre-Cantons, Seelisberg ve Freinbach, İsviçreliler dışında pek bilinmese de, adım adım keşfettiğim rotalar oldu.
Lac des Quatre-Cantons: İsviçre’nin Göz Alıcı Gölü
Lac des Quatre-Cantons, Alpler’in eteğinde parlayan bir mücevher gibi. Göl, Lucerne, Uri, Schwyz ve Nidwalden kantonlarının kesişim noktasında yer alıyor ve çevresindeki dağlarla birleşince göz alıcı bir manzara ortaya çıkıyor. Gölün sakin sularında tekne turu yaparken çevredeki dağların yansımasını izlemek, insanı adeta başka bir dünyaya götürüyor. Ben de burayı keşfederken, her durakta biraz durup manzarayı içine çekmekten kendimi alamadım.
Seelisberg: Gölün Üzerindeki Saklı Köy
Seelisberg, Lac des Quatre-Cantons’un hemen üzerinde, yaklaşık 850 metre yükseklikte, sessiz ve şirin bir dağ köyü. Ben Treib’de gölde kısa bir vapur yolculuğu yaptıktan sonra, buraya çıkan teleferiğe bindim; gölün ve çevresindeki dağların manzarası, yolculuğu baştan sona unutulmaz kıldı.
“Gölün güneş terası” olarak bilinen Seelisberg, yürüyüş yolları, tarihi patikalar ve doğa ile baş başa kalabileceğiniz sakin alanlar sunuyor. Köyün merkezinde 14. yüzyıldan kalma bir hacı kilisesi ve doğal yüzme alanı olan Bergseeli bulunuyor.
Hacı Yolu ve Seelisberg’in Sessiz Tanıklığı
Seelisberg’in yükseklerinde, göl ile bulut arasındaki o dar patika boyunca yürüyenlerin çoğu sadece manzarayı değil, içlerindeki yankıyı arar. Burası, yüzyıllardır “Kutsal Yol” olarak bilinen eski bir hac rotasının üzerinde yer alır. Orta Çağ’dan bu yana, İncil öğrencileri ve manastır keşişleri bu yamaçlardan geçerek Maria Sonnenberg Kilisesi’ne ulaşır, ardından Vierwaldstättersee’nin karşı kıyısındaki Engelberg yönüne devam ederdi.
Hacıların anlattığına göre bu yol, bedensel bir tırmanıştan çok içsel bir teslimiyetin sembolüdür. Her bir adım, kalpteki eski yükleri bırakmak içindir. Günümüzde o taş döşeli basamaklardan çıkanlar belki artık haç taşımıyordur ama çoğu, bir duanın devamıdır bu yürüyüşün.
Ben buraya geldiğimde bu bilgilerden habersizdim. Sadece biraz etrafı keşfetmek istemiştim. Fakat yürüdükçe, gördüklerim ve okuduklarım bana burada bulunmamın hiç de rastlantı olmadığını hissettirdi.
Sanki adımlarım, çok önceden yazılmış bir rotayı takip ediyormuş gibi…
Seelisberg’in sessizliği sadece doğanın değil, arınmanın da sesi gibidir.
Belki de bu yüzden buraya her gelen, kendi kaderinin en saf yankısını burada duyar.
Schiller Balkonu: Manzara ve Tarih Bir Arada
Seelisberg’deki Schiller Balkonu, göl ve dağ manzarasını panoramik olarak sunan bir seyir terası. Adını ünlü Alman şair Friedrich Schiller’den alıyor; çünkü “Wilhelm Tell” adlı eserinde bu bölgeyi tasvir etmiş. Gün doğumunda veya akşamüstü buraya çıkarak manzarayı izlemek, insanı hem büyülüyor hem de tarihi bir yolculuğa çıkarıyor. Ben buradayken fotoğraf makinemle zamanın nasıl geçtiğini anlamadım; her açı ayrı bir tablo gibiydi.
Freinbach: Huzurun ve Sade Güzelliğin Adresi
Seelisberg’in biraz dışında, gölün doğu kıyısında yer alan Freinbach, İsviçreliler dışında çok bilinmeyen ama keşfetmeye değer bir rota. Küçük bir köy olan Freinbach, yürüyüş parkurları ve göl kenarındaki sakin alanları ile dingin bir kaçamak sunuyor. Burada konaklamak için lüks otellere gerek yok; eski dağ evleri ve küçük pansiyonlar, bölgenin samimi ve huzurlu havasını daha da güçlendiriyor. Ben burada göl kenarında birkaç saat geçirdiğimde, sadece manzara değil, sessizlik ve dinginlik de ruhuma işledi. Göl ve gökyüzü adeta birbirine karışmış şekilde karşımda duruyordu; şölen tadında bir güzellikle beni büyüledi.
